Rozwój diagnostyki alergii kontaktowej
Journal Title: Postępy Dermatologii i Alergologii - Year 2005, Vol 22, Issue 4
Abstract
Początki badań dotyczących diagnostyki alergicznego wyprysku kontaktowego, będącego immunologiczną reakcją IV typu wg klasyfikacji Gella i Coombsa sięgają końca XIX w. Poznanie mechanizmów rozwoju alergicznej reakcji typu opóźnionego pozwoliło na opracowanie powszechnie stosowanych w diagnostyce wyprysku kontaktowego naskórkowych testów płatkowych. Europejski standardowy zestaw alergenów kontaktowych opracowywany jest przez Europejską Grupę ds. Środowiskowego i Kontaktowego Zapalenia Skóry (European Environmental and Contact Dermatitis Research Group – EECDRG), Brytyjskią Grupę ds. Kontaktowego Zapalenia Skóry (British Contact Dermatitis Group – BCDG) oraz Międzynarodową Grupę ds. Kontaktowego Zapalenia Skóry (International Contact Dermatitis Group – ICDRG). Właściwa diagnostyka alergii kontaktowej wywołanej miejscowymi preparatami glikokortykosteroidowymi uznawana jest za istotny problem o znaczeniu zarówno klinicznym, jak i naukowym. W niniejszej pracy przedstawiono rozwój badań diagnostyki alergii kontaktowej z uwzględnieniem najbardziej aktualnego problemu dotyczącego leków o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwalergicznym.
Authors and Affiliations
Maria Żmudzińska, Magdalena Czarnecka-Operacz
Przyczyny śmiertelności sercowo-naczyniowej w grupie pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) jest przewlekłą chorobą zapalną stawów, w której choroba niedokrwienna serca i niewydolność serca pojawiają się z większą częstością w porównaniu z populacją ogólną. Wśród możliwych p...
Lichen myxedematosus - diagnostic difficulties. A case report
Lichen myxedematosus (papular mucinosis) comprises the group of conditions associated with deposition of mucin in the skin. Because of considerable variability and complexity of its forms, this rare dermatosis may often...
Retrospektywna analiza występowania działań niepożądanych azatiopryny u pacjentów z autoimmunologicznymi chorobami skóry
Azatiopryna (AZA) jest immunosupresyjnym prolekiem, charakteryzującym się wysoką międzyosobniczą zmiennością w biodostępności i metabolizmie. Jest stosowana w autoimmunologicznych chorobach skóry jako lek pierwszego rz...
Porównanie stężenia czynnika wzrostowego komórek pnia (SCF) w osoczu i hodowlach fibroblastów u chorych na twardzinę układową i mastocytozę układową
Czynnik wzrostowy komórek pnia (stem cell factor – SCF) jest cytokiną o wielokierunkowym działaniu, uwalnianą w skórze m.in. przez keratynocyty, fibroblasty, komórki śródbłonka i komórki tuczne. Wykazano również jego dzi...
Placebo effect in treatment of pain associated with venous leg ulcers
Venous leg ulcers constitute a major therapeutic and social problem. This chronic recurrent condition concerns mostly elderly patients, often suffering from a number of other diseases, thus adding to their disability. Lo...